Uzayda Uzun Müddet Kalmak, Bakın İnsan Bedeninde Neler Yapıyormuş…

Düşük yerçekiminde bulunmak, hiç bir vakit uzun müddetli ağırlıksızlık ile baş etmek zorunda kalmayan anatomimizde birtakım değişikliklere sebep oluyor. Kemikler kalsiyum kaybediyor, kalbin biçimi ve boyutu değişiyor, gözler hallerini kaybediyor ve büyük tasalardan biri de, uzun müddet boyunca uzayda kalmanın kimi kalıcı nörodejenerasyonlara sebep olma ihtimali olarak öne çıkıyor. Science Advances üzerinde yayınlanan bir araştırmada, bir araştırmacı grubu Memleketler arası Uzay İstasyonu’nda ortalamada 6’şar ay geçirmiş olan Rus Uzay Ajansı Roscosmos’a dahil 11 kozmonotun beyinlerini inceledi. Düşük yerçekiminde geçirilen ayların hudut sistemine kalıcı bir hasar verdiğini öneren rastgele bir ispat bulunmadı. Ayrıyeten bulgular, beynin düşük yerçekiminde kendisini nasıl tekrar düzenlediğine dair de değerli bilgiler sunuyor. Kozmonotların beyinleri difüzyon MRI üzere görüntüleme usulleri ile uzaya uçuştan evvel ve Dünya’ya döndükten dokuz gün sonra tarandı. Sekizi de, uzay misyonundan dönmelerinden sonraki yedi ay içerisinde üçüncü bir kere daha tarandı.

Grubun beyinde fark ettiği değişik değişikliklerin ortasında beynin üst kısmında gri unsur dokusunda sayısal artış ve frontal ve parietal lobları temporal lobdan ayıran bölgedeki gri hususta azalma bulunuyordu. Lakin grup, bu değişimlerin yalnızca beyin sıvısındaki değişimden kaynaklandığını ve toplam husus ölçüsünün değişmediğini belirtiyor.

Yerçekimi olmayan ortamlarda beden sıvıları başa hakikat ilerleme eğilimine sahip. Sıvıdaki bu değişim, beynin kendisinin de düşük çekimli ortamda başın üst kısmına gerçek ilerlediğine yönelik müşahedeleri destekliyor. Sekiz kozmonot yedi ay sonrasında tekrar incelendiklerinde değişiklikler büyük ölçüde bilakis dönmüştü lakin grup, düzelmenin beynin üst kısmında alt kısmına nazaran daha besbelli olduğunu buldu. Ayrıyeten grup, kozmonotların görüşlerinde de değişiklik bulunduğunu, uzayda kaldıktan sonra görme sertliğinin azaldığını da belirtti.